Πώς να μοιάζει, άραγε, η ζωή; Τι ηχόχρωμα έχει και τι μορφή; Ποια μυρωδιά αφήνει στον διάβα της; Ποια αίσθηση προκαλεί το άγγιγμά της; Μόνο για τη γεύση της μπορώ να πω με σιγουριά: σαν ημίγλυκο κρασί. Με τα πάνω και τα κάτω της, τα σωστά και τα λάθη της, τη χαρά και τη θλίψη της, την ευτυχία και τον πόνο της. Η Σαλίνα από πολύ νωρίς θα κληθεί να δοκιμάσει αυτή τη γεύση με όλα τα συναισθήματα, αντικρουόμενα και αντίθετα, παραδομένη στη μοίρα της. Όλα ανατρέπονται, και με βάση τον έρωτα, όλα μπερδεύονται σε ένα κουβάρι ενοχής, ψέματος, προδοσίας κι απάτης. Να ήταν άραγε αυτό το μερτικό της; Επ