Είναι γνώρισµα του καιρού µας ότι από την ανθρώπινη δράση λείπουν τα ψυχικά εφόδια υψηλής τάσης. Σπάνιες οι λάµψεις ζέσης ή έξαρσης, συχνότατες όµως οι δραστηριότητες που σβήνουν από τα πρώτα τους βήµατα, η ατονία, η αδυναµία να πράξει κάποιος κάτι για χάρη ενός σκοπού που να υπερβαίνει τους δισταγµούς, τους κόπους, τους φόβους. Έτσι όµως φθάνουµε στο σηµείο ο σύγχρονος άνθρωπος να περνά τις µέρες του προσπαθώντας απλώς να «αντέξει» τη ζωή.Τίποτα δεν είναι πιο επιτακτικό από το να ερευνηθούν αφενός οι αιτίες που οδήγησαν σ’ αυτήν την κατάπτωση και αφετέρου οι πιθανότητες ανάκαµψης. Μια τέτοια