«[…] Η μετάφραση ενός τέτοιου αριστουργήματος», γράφει ο ποιητής Ν. Σπάνιας («Εθνικός Κήρυξ», 11.10.1981, Νέα Υόρκη), «είναι σχεδόν ακατόρθωτη. Σχεδόν… ο ανυπέρβλητος Βασίλης Ρώτας κρατεί τα πρωτεία στην ελληνική ανάπλαση τα τελευταία 56 χρόνια. Η μετάφρασή του είναι μια αναδημιουργία, και κανείς απορρίπτει την ιδέα πως θα βρεθεί ή θα γίνει στο μέλλον μετάφραση για ν’ αντικαταστήσει αυτήν του Β. Ρώτα. Το έργο, γεμάτο τριβόλια και τσουκνίδες μεταφραστικές, έγινε στα χέρια του Ρώτα ένας στιλπνός ολοπράσινος λειμώνας. Η ρευστότητα του έργου (καμιά σκηνή δεν είναι πιο δραματική από την άλλη), τα