Ο Έντουαρντ Κλαρκ ένιωσε τα γόνατά του να λυγίζουν από τη συγκίνηση και κάθισε σε μια πέτρα. «Τζον…» άρχισε να λέει, «έχω την αίσθηση ότι φτάσαμε στο τέλος…» Ο μαθητής του τον κοίταξε απορημένος. «Τώρα το νιώθω!» συνέχισε ο Κλαρκ. «Το ταξίδι μας είχε έναν σκοπό, έναν προορισμό, μόνο που δεν ήξερα ποιος είναι αυτός. Και σήμερα μου αποκαλύφθηκε!» «Ο προορισμός μας ήταν η Δήμητρα;» «Ναι, αγαπητό μου παιδί. Η Δήμητρα ήταν αυτή που μας κάλεσε στο ιερό της για να γίνουμε οι σωτήρες της!» Η αρπαγή της «θεάς Δήμητρας» από την Ελευσίνα, η αρπαγή της Αφροδίτης από τη Μήλο και των γλυπτών από τον ναό τη