Έχει ο Θανασάκης ενοχές; Αυτό το «δύθκολο» παιδί, που είναι ο φόβος και ο τρόμος των καταστηματαρχών, ο σατράπης της παρέας και το μαρτύριο της μαμάς του, νιώθει ποτέ τύψεις για τα βάσανα που μοιράζει απλόχερα στους γύρω του; Και όμως νιώθει.Μέσα στο κεφάλι του τσακώνονται δυο φωνές: η μία τον παροτρύνει να γίνει καλό, υπάκουο και ευγενικό παιδί ενώ η άλλη επιμένει ότι η χαρά της ζωής βρίσκεται στην ταλαιπωρία του περιπτερά και στην απόγνωση του φούρναρη. Ξέρουμε βέβαια με ποια απ’ τις δυο συμφωνεί ο Θανασάκης. Και καλύτερα από εμάς το ξέρει ο περιπτεράς, ο φούρναρης, ο κουρέας , ο Χάρης, ο Α