“Πριν 500 χρόνια ο τελευταίος Βυζαντινός Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος έπεφτε, πολεμώντας στην Πύλη του Ρωμανού ως βασιλιάς των Ελλήνων. Ο Μωάμεθ μπήκε στην Πόλη, πέρασε έφιππος στην Αγιά Σοφιά· κι άφησε το ίχνος των ματοβαμμένων χεριών του στις μαρμάρινες κολώνες της. Αλλ’ η Βασιλεύουσα δεν έπεσε – το όνειρο της Μεγάλης Ελλάδας διατήρησε όλη τη λαμπρότητά του. Θέρμαινε τις ψυχές των σκλάβων πέντε ολόκληρους αιώνες. Και στα κρυφά σχολειά, αντί για προσευχές, οι ρασοφορεμένοι δάσκαλοι ψιθύριζαν: “Πάλι με χρόνια, με καιρούς, πάλι δικά μας θα ‘ναι…”. “Σήμερα το όνειρο έχει διαλυθεί· το λυ