Από το νέφος των ψυχών που κατέρχονται για να ενσαρκωθούν σε έναν νέο κύκλο ζωής, μια ψυχή αρνείται πεισματικά τη δίοδό της από την καθαρτήριο πορφυρή λίμνη, ώστε να επαναπατριστεί και ολοκληρώσει τη γήινη αποστολή της. Ο λόγος είναι μια οδυνηρή εμπειρία που βίωσε στην προηγούμενη ζωή και η ανάμνησή της αυτή εκδηλώνεται με μία ισχυρή άρνηση. Αυτό το γεγονός από μόνο του συνιστά ένα νομοτελειακό παράδοξο για την αιωνιότητα, που όμοιο του δεν της είχε ξανασυμβεί, καθώς είναι η πρώτη φορά που το αντιμετωπίζει. Αποτέλεσμα του παράδοξου αυτού είναι η αιωνιότητα να οδηγηθεί σε έναν υπαρξιακό διάλογο