H Charlotte Davis είναι κομμάτια. Στα δεκαεπτά της, έχει ήδη χάσει περισσότερα απ’ όσα οι άνθρωποι χάνουν σε μια ολόκληρη ζωή. Όμως έχει μάθει να ξεχνάει. Το σπασμένο γυαλί διώχνει τη θλίψη κι αφήνει πίσω μόνο γαλήνη. Δεν χρειάζεται να σκέφτεσαι τον πατέρα σου και τον ποταμό. Την καλύτερή σου φίλη, για πάντα χαμένη. Ή τη μητέρα σου, που δεν έχει τίποτα πια να σου προσφέρει. Κάθε καινούργια ουλή σκληραίνει λίγο ακόμα την καρδιά της Charlie, κι ωστόσο ακόμα πονάει πάρα πολύ. Πονάει αρκετά ώστε να μην τη νοιάζει πια, κάτι που μερικές φορές είναι αναγκαίο να συμβεί πριν καταφέρεις να βρεις τον δρ