«Στην πόλη εγώ οδηγώ την πονεµένη, εγώ οδηγώ στη θλίψη την αιωνία, εγώ εκεί που είν’ οι κολασµένοι». Τα λόγια αυτά αντικρίζουν ο Δάντης και ο Βιργίλιος γραµµένα στην πύλη που οδηγεί στην Κόλαση. Οι τιµωρηµένες ψυχές δεν έχουν ελπίδα να φτάσουν στον Παράδεισο· είναι καταδικασµένες στον αιώνιο πόνο. Ο µόνος που δε χάνει αυτή την ελπίδα, διαβαίνοντας την πύλη, είναι ο Δάντης, ο οποίος αξιώνεται να κατέλθει στην Κόλαση ζωντανός. Είναι επίσης ο µόνος που καταφέρνει και να φύγει από την Κόλαση και, από εκεί, περνώντας από το Καθαρτήριο, να φτάσει στον Παράδεισο.Μια νέα, πιστή, έµµετρη µετάφραση της