Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων

Στο χρυσαφένιο δειλινό, στον Τάμεση απαλά κωπηλατούμε_x000D_ κι οι τρεις μικρές μου φίλες μού ζητούν μια ιστορία να πούμε._x000D_ \"\'Aντε λοιπόν! Ξεκίνα να μας λες\" φωνάζει ανυπόμονα η πρώτη._x000D_ Η δεύτερη ζητά να είναι ιστορία τρελούτσικη. Η τρίτη όλο τη διακόπτει._x000D_ _x000D_ Σε κείνη τη βαρκάδα είναι που γεννήθηκε τούτη η παράξενη Χώρα των Θαυμάτων, _x000D_ αστεία, παράλογη μα και σοφή, πατρίδα των πιο αλλόκοτων πλασμάτων. _x000D_ Κι εσύ, Αλίκη μου αληθινή, τώρα που η ιστορία σου είναι έτοιμη, γραμμένη _x000D_ στην παιδική καρδιά σου κράτα τη, σαν δώρο και σαν όνειρο, για πάντα φυλ