Το Jazz εκφράζει τα παράδοξα και τις αντιθέσεις ενός άντρα που προσπαθεί να βρει την δική του αλήθεια μέσω μιας απελευθερωμένης και λιγότερο συμβατικής έκφρασης. Μετά από χρόνια αρρενωπής έκφρασης, ο άνδρας ανακαλύπτει πλέον την πιο ευαίσθητη πλευρά του και αναλαμβάνει τα παράδοξα μιας σύνθετης προσωπικότητας η οποία αμφιταλαντεύεται μεταξύ δύο πόλων: το μαύρο και το άσπρο, το αρσενικό και το θηλυκό, την δύναμη και την ευαισθησία, το κλασικό και το πρωτότυπο, την μαεστρία και τον αυτοσχεδιασμό. Ο ανδρισμός και η δύναμη, αισθητές από τις πρώτες νότες του αρώματος, αντανακλούν φρεσκάδα και ζωντά