Μυθιστόρημα, το οποίο κοιτάει κατάματα την αυτοβιογραφία, γραμμένο με αμεσότητα και συναίσθημα που έχει λατομηθεί από τα λατομεία της μνήμης. Η χαμένη πατρίδα, ο χαμένος παράδεισος της παιδικής ηλικίας συνομιλεί με την κόλαση του ξεριζωμένου εαυτού. Η Ανατολική Θράκη ώς το όριο που τον χωρίζει από τη σημερινή εν εξορία συνείδηση.