Η συναγωγή των μελετών που περιλαμβάνονται στον ανά χείρας τόμο αποτελεί καρπό πολύχρονης αναστροφής του συγγραφέα με κείμενα μειζόνων νεοελλήνων ποιητών του 19ου και 20ου αιώνα (Κάλβος, Καβάφης, Σικελιανός, Εγγονόπουλος, Σεφέρης, Ελύτης). Κοινό γνώρισμα και βασικός άξονας της πλειονότητας των μελετημάτων αυτών είναι η ανίχνευση χωρίων από την αρχαία ελληνική λογοτεχνία στη νεότερη και νεωτερική ποίησή μας, όχι τόσο για να καταδειχθεί η άρρηκτη λογοτεχνική συνέχεια -αυτό αποτελεί έναν δευτερεύοντα και παραπληρωματικό στόχο- αλλά να εντοπισθούν οι διακειμενικές σχέσεις, οι εκλεκτικές συγγένειες