Με τον πρώτο τόμο του Λουκιανού στη σειρά “Αρχαίοι συγγραφείς” των “Εκδόσεων Ζήτρος” έγινε η αρχή ενός εγχειρήματος: να παρουσιαστεί η λουκιάνεια παραγωγή -ή τουλάχιστον ένα μέρος της- κατά θέματα σάτιρας ή διακωμώδησης. Μια τέτοιου είδους παρουσίαση δεν έχει επιχειρηθεί στο παρελθόν, όσο ξέρω, ούτε στην ελληνική, ούτε όμως και στη διεθνή σχετική βιβλιογραφία. Η αρχή λοιπόν έγινε με τη Σάτιρα θανάτου και κάτω κόσμου, που περιέλαβε τα έργα Περί πένθους, Κατάπλους ή Τύραννος, Χάρων ή Επισκοπούντες, Μένιππος ή Νεκυομαντεία, και μια επιλογή 10 Νεκρικών διαλόγων (1, 2, 3, 5, 7, 14, 20, 22, 29 και 3