Πολύ συχνά, οι αναλύσεις για τη νεότερη και σύγχρονη Τουρκία αποτυγχάνουν να αποτυπώσουν την πολυπλοκότητα της κοινωνικής και πολιτικής της πραγματικότητας. Βασίζονται σε μονοσήμαντες και σχηματικές αναλυτικές κατηγορίες (ο κοσμικισμός, η νεωτερικότητα, η δημοκρατία, ο εθνικισμός κ.λπ.), που δεν επαρκούν για να αντιληφθεί ολοκληρωμένα ο παρατηρητής τις περιπλοκές του πολιτικού γίγνεσθαι και των κοινωνικών και οικονομικών εξελίξεων σε μια χώρα που βρίσκεται στο όριο μεταξύ Δύσης και Ανατολής, μια χώρα λαϊκή και ταυτόχρονα μουσουλμανική, η οποία ταλαντεύεται διαρκώς ανάμεσα στη δημοκρατία και το