Ο άνθρωπος είναι μια οντότητα που συνεχώς εξελίσσεται. Η μεγαλύτερη ρωγμή στη συνείδησή του είναι η αντίληψη του χρόνου. Εξαιτίας του βλέπουμε τον θάνατο σαν το τέλος. Ο θάνατος μας φοβίζει, είτε το παραδεχόμαστε είτε όχι· από την άλλη, ο θάνατος και το έγκλημα μας συναρπάζουν στην τέχνη και στα κινηματογραφικά έργα. Ο Δρ. Ντάριλ Ρίνεϊ συνθέτει με μοναδικό τρόπο τον καμβά του θανάτου στο ευρύτερο πεδίο της κοσμικής εξέλιξης θεμελιώνοντας την επιχειρηματολογία του σε αρχές της κβαντομηχανικής, της σχετικότητας, της γενετικής και της ψυχολογίας. Το έργο κινείται στα πλαίσια της αιωνιότητας της σ