Ο Αριστοτέλης περιγράφει ως «πέμπτη ουσία» το ουράνιο υλικό που έρχεται να προστεθεί στη γη, στον αέρα, στη φωτιά και στο νερό (στα τέσσερα γνωστά στοιχεία του Κόσμου). Η «πεμπτουσία» του Αριστοτέλη ήταν ο αιθέρας, το υλικό που θεωρήθηκε –έως και τον δέκατο ένατο αιώνα– ότι διαπερνούσε τον κενό χώρο. Πριν από μία δεκαετία, η σκοτεινή ύλη έμοιαζε να είναι ένα είδος σύγχρονης «πεμπτουσίας». Τι συμβαίνει; Ύστερα από τόσες χιλιάδες χρόνια, ακόμη με αυτά ασχολούνται οι σύγχρονοι επιστήμονες; Ποιο είναι το νόημα αυτής της ατέρμονης αναζήτησης; Η ίδια η ζωή. Τι είναι εκείνο που δίνει μεγαλύτερο νόημα