Όλα θα πρέπει ν’ άρχισαν στα 1907. Ένα χειμωνιάτικο απομεσήμερο του Δεκέμβρη, την ώρα που οι χωροφύλακες οδηγούσαν εφ’ όπλου λόγχη στον ανακριτή έναν νεαρό ταραξία της Νομικής που λεγόταν Γεώργιος Παπανδρέου. Εκείνη την ώρα η Σοφία, φοιτήτρια της Φιλολογίας, στεκόταν πλάι στο άγαλμα του Ρήγα Φεραίου. «Μου φάνηκες σαν μια πορσελάνινη κούκλα», θα της έγραφε για εκείνη την ώρα, τρία χρόνια αργότερα. Το Ακριβή μου Σοφία είναι η τοιχογραφία μιας εποχής. Με τα νεανικά γράμματα του Γεωργίου Παπανδρέου στη Σοφία Μινέικο, μετέπειτα σύζυγό του και μητέρα του Αντρέα, που δεν περιγράφουν απλώς μια ερωτικ